نامه سوم از احمد غزالى به عين القضاة بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و به نستعين « وَ ما تَكُونُ فِي شَأْنٍ » ( 10 / 61 ) . چون كار پيدا شود مشهود شود . شاهد شاهدى خود اظهار كند . پس در اظهار خود ترا اخفا كند . پس در اخفا وجود مجرّد بر بساط فردانيت پيدا شود . « جِئْتُمُونا فُرادى » ( 6 / 94 ) روى بنمايد . اين وجود كه تو مىبينى و مىدانى ممزوج است و اين علم مدخول است ، زيرا كه اين علم خداوند خانه است به شركت اثاث البيت و خانه و ناهيك بهذا القدر من جاوزنى كه هست تعبيه راست . اول « وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها » ، آنگاه « وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ » ، آنگاه « مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ » ( 15 / 19 ) . آن رواسى تعبيه در « ها » است كه « وَ تَرَى الْجِبالَ » ( 27 / 88 ) . و آن « مَدَدْناها » را با « أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ » ( 25 / 45 ) مقابله كند تمام شرح بتابد . و « تُولِجُ اللَّيْلَ

--> ( 2 ) - و به نستعين M : - PI - - ( 5 ) فردانيت M : وحدانيت PI - - ( 8 ) - البيت IM : است P - - ( 12 ) بتابد IM : بيابد P - -